د ډېــــوې غــــــوندې بلـــيږم تورو شپو ته

ځــــــان مې وسپاره په اوښکو کې څپوته

د جـــــانان لـــه غــــمه روغ لــــــيونی کيږم

صبــــر نــشته دی ځـــــنځيـــر او ځولنو ته

ستـــا د سترګو بدمستي چې پکې نه وي

بيــا نـــــو سم شــــمه تــــــرخوترخو پيالوته

بيا د يار په کوڅه څيرې ګرېوان راغلــــــم

ګـــــــــدايګر  جوړشوم د يار د مخ  ليدوته

ساقي سترګو نه د جار شم (منګل) وايي

لـــــــږ نظـــر کــــړه د غـــــــــــمونو ميلمنو ته

١٩٩٣ \٢\٤ هالند