یــــوګــــل  دپســــرلــــي وم ژیـــــړه پــاڼـه شوم دمنې

پــــه لاس کـــــې مــې کیکاږي ژوبلوي مې حرمونې

میچنې په ماګـرزوي عطـــــرونــــه رانــــه بـــاســــي

په څڼو کې مې نه ټومبي ددغـه کلــــي نــــجــــونــــې

یـــو بـــت دزمـــانــــې ومــــه انځور دغره په زړه کـې

باروتو رانه ورانې افسانې کــــړلــــې لـــرغــــونــــې

زمــــوږ دزاهــــدانـــو دیـــهـــودو غــونـدې خوی ده

دژمي په یخنۍ کې ړنــــګوي دخـــلکــــو خــــونــــې

کــــړ کیــــچ دګڼــــو ږیـــرو مـــهـــاجـــر کــړو له وطنه

دبخت پاڼه که واوښتـــله بیــــرته یــــو ورتــــلونــــې

دعصـــر لــــه کــــاروانه « خیـــاله » ځکه شولو پاته

دجهل خپکیو ټینــګ نیــــولي یـــو تـــر ستـــونــــې

روتردام ۲۰۰۱