پـــــه غبر ګو زولنو کې له اختیار سره  درځم

ستا غیږې ته مـــرګیه له ایـــــثــــار سره درځــم

نو بت ته دې ولاړ یمه دنــــیل حــریصـــــه روده

لږ صبــــر  راتـــــه وکړه له سینګار سره درځــــم

زما دزړه لـــــه کــــومې دمنصور ارواته وایــــه

مـــــزار تــــــه دې په غاړه کې له دار سره درځـــم

دحـــــــــق ادا کول خو قرباني دځواني غــــواړي

ارمانه صدقې تــــــه له مـــــــزار ســـــره درځـــــــم

پیــــرو  ، دپـــــروانــــــې ته داورونو لوبه څــه ده

دمیـــــنې ازمــــــویښــت ته له انګار ســـره درځم

خزان مې پــــه ګلزار دارزو ګانو بـــــــاندې راغی

فـــــریـــــا د تـــــه به مــــاتمـــه لـــه بهار سره درځم

پــــــــیالې مې پورته کړي دوطن دعشق له میو

دســــــر په پـــــیمـــــانــــــه کې له خمار سره درځم

ستــــا توره او قلم مـــې مـــشالونه دســــــــفر دي

دربار ته دې خــــوشحاله له ټینــګار سره درځــــم

 "کامران دې وي  وطــــن او ککرۍ دې زما نظر"

دننګ دبیـــړۍ نـــوحه  له تـلــوار ســـــره درځــــــم

دزړه دوینو رنـــګ مـــــې  دسیــــنې ټپونه سپړي

یو ګل دپسرلي یـــم له پـــــر هــــار ســــــره در ځــم

د"  خیال"  په تصور کـــــې دوطن دالهام نــــاوې

سلام تــــه دې دعشــــــق له افتخار ســـره درځــــم

دڅرخي پله زندان  ـــ ۱۳۶۴