پښتو شعرونه
د پښتو شاعرانو نړۍ ته ښه راغلاست
لایې مږه بولي
«یومتل دی وایي مکړه هغه منډه ۱
چې لمن دې شې په کلې کې بربنډه»
دمېړانې دې کمی نشته افغانه
خوغمونه دې لیکلې دي په ټنډه
«چې په لاس باندې وازیږي څه حاجت دی ۲
چې په خوله یې خلاصوې تړلې ګنډه»
غلیمانوموبیاتي په لاس نیولې
له هرلورې غوڅوي دوطن څنډه
«لاتراوسه پورې مږه ورته وایي ۳
دپټي ریشکه یې وخوړله غونډه»
ستا له هرنګه ښېګڼوڅخه تېریو
خوداغله دې بېرته وباسه ګاونډه
چې په تورودې وهو ویجاړبه نشې
کلک ولاړیې دافغان دلارې خنډه
چې یې برخې له ازله راوېښلې
خدازده څه شوه دپښتون دنصیب ونډه
«ستا دپوهې په سمندپورې یې اړه ۴
چې دبخت بګۍ به څوپوري وي رنډه »۵
که هرڅودې تشوو نه خالي کېږې
لاتر پیڅوپورې ډک یې د ویرډنډه
دزړګي دخندا ګل مې نه غوړېږې
په هرمټ باندې مې بارده دغم پنډه
ستاله پت سره به پایود«خیال » ژبې
دپښتون دتوکم مورې مه شې کونډه ....
۱: وایي مکړه هغه منډه چې سومبۍ دې شي بربنډه
۲: غوټه (ګنډه)چې په لاس خلاصیږي خولې ته
څه حاجت دی .
۳:دپټي ریشکه یې ټوله وخوړه دوئ یې لا مږه بولي
۴ : سمند = آس = نیلی (د آس یو ډول دی)
۵ : رنډ=نه منونکی=ځېل کونکی=رېنګه کونکی