افغان اتلان · ادب او کلتور
پښتو شعرونه
د پښتو شاعرانو نړۍ ته ښه راغلاست
299 شاعران4249 شعرونه
چاپه
خوب وینمه دښته وي په سرو تیږو روانه وم
ورکې مې څپلکې شي، ستړې وم ستومانه وم
ومې خوړ تیتندک، تیږو کې پرمخې ګذاره شوم
مات مې شو د مخې غاښ په دې کې رابیداره شوم
ما و اوریدلې چې د مخې غاښ سړی دی
شکر دی چې کور دی او ډیر شکر چې ژوندی دی
خدای خو مې د وساتی له ورځې د سرتورې
ژوند د ستومانیو نوم دی، ژوند دی ستغې سپورې
نن می ولی هیڅ شي ته لاس نه ورځي حیرانه یم
خدای خبر د څه سایه پرته ده چې ناتوانه یم
ټول د کور کارونه راته سر په سر پراته دي
ته وا، چې له خاورو راوتلي مې واړه دي
نن مې ورځ په څنګه شواخون باندې شوه تیره
ته واه شپه د ژمې میږتون باندې شوه تیره
شکر دی چې تیره شوله، شکر دي شوه تیره
خدای خبر چې ولې مې لا هم ده زړه کې ویره
ټيټ شو هیبتناک د الوتکو غږ له پاسه
بیا به وایه څوک د زړه ټوټې ورکړي له لاسه
بیا د کوم مظلوم په کور درنه چاپه پریوځي
مرګ لکه تیاره دلته کې هره شپه پریوځي
اخ دا خو زموږ د کور سپيره دروازه نشته
چیغې دي، له کور مو د وتو اجازه نشته
مه ورځه د زړه سره دوی ټول لکه ړانده دي
نه چې مې سرتوره کړي، په رحم، عذر نه دي
اخ دا خو یې وویشتې، نو زه د چاته پریښوم؟
تا خو لاس بسته د بې کسۍ بلا ته پریښوم
دوی خو و د مرګ لپاره دې کور ته راغلي
ما درته ونه ویل دوی ړانده دي، دوی د ولي
ما درته ونه ویل دوی ړانده دي، دوی د ولي