ځان مو ونه لید د هیندارو له بازاره راغلو
ړانده هم نه وو، بې امسا پر دغه لاره راغلو
عجیب وطن و، دمرګ خولې ته کتار ولاړ وو
نوبت را ونه رسید ، موږ له سر د داره راغلو
مینې ! اوس تاته هم وزګار نه یو د ژوند له ترخو
هسې ساده و، دې دنیا ته ستا لپاره راغلو
وایي ژوندی دی ، ها دښکلو ښاپیریو وطن
دوی څه خبر دي موږ پرون یې له مزاره راغلو
دلته مو هم ټیکه ونه شوه د ماښام کلي کې
بس د رڼا په لټه موږ له سپین سهاره راغلو

۹/ ۶/ ۱۳۷۸
پيښور- پښتونخوا