چې ته شې ولاړه غم مې ډیر سي

زلمیتوب دې تشویش کې تیر سي

دغه یوغم رانه چاپیر سي

عمر چې تیر سي اشنا هیر سي

ستا دې قسم وي چې ما هیر نه کړې میینه

          *    *     *

پس له الله مې ستا ثنا کړه

ځواني مې مینه کې تالا کړه

یمه رنځور ته مې شفا کړه

اوس مې د عمر تاوان راکړه

نرۍ نرۍ خندا دې کړه رنځور دې کړمه

*    *     *   

زما دې بیا تبه اوږده کړه

تا چې په بل دیار کې شپه کړه

ګلې بل واري داسې مه کړه

دیدن دې دومره فایده وکړه

لکه رنځور چې په لکړه پورته شینه

         *    *     *

خدای پاماني سخته شیبه ده

د بدمرغیو دروازه ده

خوښي د ژوند یوه شیبه ده

دیدن د بادو پیمانه ده

نه به پرې موړ شې نه به وتړې بارونه

           *    *     *

خیال کې مجلس مې د اشنا که

مرور یار مې را پخلا که

د مینې لوی مقام خدای راکه

په اندیښنو مې ځان پاچا که

سر مې را پورته که، ملنګ ددنیا ومه

          *    *     *

خوشحالي ولاړه، غم یې یارشي

د رنځو منځ کې را ایسار شي

بس د اغزو پر سر یې لار شي

چې پاک الله ورته په قار شي

نصیب یې خوار شي په ورکړې مین شینه