نیمه شپه کراره شومه

څه نری نری فریاد و

څه وړی وړی سلګۍ وې

خیال راوړی دچا یاد و

تاویده ډیوه په بادکې

ماتاوه یې دچا سیوری

سر دیوال په دیوال ولي

لکه لیکي ماشوم توري

اوږدې څڼې اوږدې لیچي

کله مخکی کله شاته

درګی درګی پریوتلې

ښارویده ګاونډي ستړي

سینه سوې اوښکې ماتې

ګریوان څیري ، زړه نامینده

لاس خالي سترګې میراتې

یوه ښکلې نازولې

لکه شمعه ویلې کیږي

دراتللو لاری څاري

دماشوم خواکې ژړیږي