اننــــــګي يـــــــــې دومــــــــــره ســـــــره په څه سبب دي؟
عــــجـــيـــــــــبـــه ده جــــنــتــــونــــــــــــــه په غضب دي

ښکلي مخ ته خامخا ســــــتـــــــــرګـــــــــــــې وراوړي
بوراګان خو د ګـــــــــــلــونو په مـــــــــــذهــــــــــــب دي

د ريــــــــــا زاهــــــــــــدان سپــــــــــــي د دوزخـــونـــــــو
شاعران خو شاګردان د ښـــــــکــــــــلـــــــــي رب دي

وې يې سترګې مې درياب دی درومـــه وړي دې
ما وې نه ځم عـــادتــــــونــــه مـــــــــې د کــــــب دي

ستا باڼه مې د زړه جېب کـــــــې وهـــــي ګــــوتې
لکه شوخ ماشومان څـــــومــــــــره بــې ادب دي

پېښور، سرطان ١٣٧١