مـــــه ولـــه ښــیــښــه پــه کــاڼو مه وله

دا پــاکــه کــعــبــه پــه کــاڼـو مـه ولـــه

تـــږې پــاتـــی تـــږې دې زاهــده پــــام

ډکــه مــیـــکـــده پـــه کـــاڼـــو مـه ولـه

څــلــه یـــې یـــزدان تــه په سلګو لیږې

ښکلی پرښــــــتـه پــه کــاڼــو مــه ولـه

جام کې دې دوینو رنګ ګډ کړی دې

ای ســـاقـې ! تـوبـه پـه کـاڼـو مــه وله

خــدای پــه غــزلـــیـو ګـوتو جـوړه ده

پوه شــــه دردانه پــه کاڼو مـــه ولـــه

پریږده چه دژوند بورا پری ونــاڅې

دادګـــل غـنـچــه پـــه کـاڼـو مـه وله

چیر ته به کاروان دپتـنـګانـوځې?

مــــــړه به شې ډیوه په کاڼو مه وله