دمــــو دو تـــــږی درته راغــــلــــم تا ســــخــــا ونه کـړه

سا قې مستا نــــــه هیڅ پیر زو دی په ګــــــدا ونه کـړه

ستا په درشل کې مې تندی ډ یرو سجد وکړو ستـړې

ما ســـــــتا دحسن پرســـــتش کړ تا پـــــــروا ونـه کـړه

زمــــــــا دســـــتر ګو په زیارت کـــــې بلید لې ډیـــوې

مــــغروره تا خــــو تش په شونډ و کې دعـــا ونه کـــړه

تـــه دخـــپل حســـن لــــه نشو نه را وزګـاره نه شـــوی

هــیـــڅ دی زمــا څیری ګریوان پوری خندا ونـه کړه

دزړه ســــا حـــل می ستـــا دمینې سمـندر ته ایښـې

خـــــو تـــا دوچ کــــکړ سا حـــل په لور ګډا ونه کړه

یــتــیــمــې هیلی به یتیمی وړم دګور غیږی تـــــه

مـــهـــربانې خــو په یــتـــیــمـــو هیلو تا ونـــه کړه

لکه دشمعی سره او شنه شې له لمبو دی زار شم

کـــا رون دی وریت لکه پتنګ کړ تا ژړا ونه کړه