چي تللې وو دتشو پـــیــمـــانـــــو ســــره راځـــــو

په او ښکو لمبیدلـــــې له سلګو ســــره راځــــــــو

څه حکم دزمان څــه بــه یې زور څه به ځنځیر وی

در شل ته دی اشــنا لــــه زولنــــــو ســــره راځــــــو

سزا مو ده قبـــــولـــه دخــــو بــــــو نــــو دلــیــدلـو

کنعا نــه یوه ورځ د تــعــبـــیـــرو ســـــره را ځـــــــو

یـــــوازی وزر مـــا تـــي لــه چــمــنـــه څـــخه ولاړم

دا زیــــری مـــې در بــانــدی دســــیلوســـــره را ځو

چي بیا دي تر قیا مته په ګوګل کی سړی نــه سې

پا نوسه ځان تیـار که دلمـــــبـــــو ســـــره راځـــــــــو

درځـــو چــــې زلـــــزلــــه ســـي دریــــا پر خلوتــونو

محرابه نن دشیـــخ لـــه جــــنـــازو ســــره راځــــــــــو

چي پــل درقیـــبـــانـــــو دي په ښار کي پاته نه سې

یو زه یـــــم یـــو قلــم دی دګـــــز مــــو ســره را ځـــــــو

نــن بـــیـــا لـکه شبــــــــنــم دجـــهــــانــې سره در وزو

دشپو به زړه اوربــــل کــــه د ډیـــــووســـــره راځــــــو