تاویل چې یوه شپه به غیږته درشم

په نازونو به خړوب کړم ستا نیازونه

دګناه په کنډولیو به دې مست کړم

درته وبه ښیم واړه جنتونه

خو شپې څه چې

   لا کلونه   

پسې تیرشول

هغه شپه

 چه تاویلې وه

رانغله

زما غیږه لا هماغسې خالې ده

زما سترګې لا تراوسه لارې سارې

لا تر اوسه دګناه په انتظاریم

لا تر اوسه تیرومه شوګیرونه

نه کنډول شو، نه باده، اونه مستې شوه

نه ثواب شو ، نه ګناه ،نه بی خودې شوه

ستا نازونه

 او زمانیازونه

ډیرشول

زه لااوس هم دګناه په انتظاریم

هره شپه

په خوب کې

 وینم

 دوزخونه