ســـتـــــا د زلــــــفــــو په رسو تړلي خوښ یم

هــــمـــیــشـــه پــه ویر د خان ژړلې خوښ یم

چه د طـــمــــع د وصـــــال لــــــــرم دلـــــبـــــره

اژهـــــدهـــا د بــــیـــلــتـانه خوړلي خوش یم

کــــوم ګـــنــــاه تــقــصیر مي کړي راته وایه

دلـــیـــدو نــــه دي اول شــــړلـــــي خـــوښ یم

  چه مي وینې خپل پردي راپوري خاندی

ستــــا د عـــشــــق پـه تهمت لړلي خوښ یم

اي خـــســـروه، د غـــمــــازد اشــنـــائـــــي نه

څــه پـــه نـــز د یــار د ښمن ګڼړلي خوښ یم