نه کوی آرام که زړه قرار کړمه

یار له ژوندانه ځینی بیزار کړمه

یار که وی ګلاب زه ئې بلبل یمه

هر سحر صبا شور و چغار کړمه

یار می د لیلا په شان سنګار کوې

زه یې د مجنون غو ند ی بیمار کړمه

یار د شیرینی په محل سیل کوې

مرګ به د فرهاد په دود اختیار کړمه

یارپه زړه سوری لکه غلبیل کړم

درد د دل می چا لره اظها ر کړمه

یار می د یو سف ثا نې جمال دی

عشق دزلیخی غوندی نا چار کړمه

یار بی وفا ئې کړی درانجها نه ډ یر

زه ئې د منصورسره په دار کړمه

یار زه خوار خسرو په زړه د لګیر کړم

څه به خو شحالې په دی بازار کړمه